44 και μία ημέρες μέχρι τις εκλογές

Και ενώ εξακολουθώ να νιώθω οδύνη για τις συνέπειες του πύρινου όλεθρου, σεβασμό προς τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, αλλά και με απασχολεί ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε το όλο θέμα από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην χώρα μας - για αυτό και διατύπωσα τις σκέψεις μου σε προηγούμενη ανάρτησή μου-, επιστρέφω στα του οίκου και εν δήμω…
Το θέμα που κυριαρχεί σήμερα στην επικαιρότητα είναι η συμμετοχή του κυρ-Γιάννη στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού μας Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Σπύρο Πέγκα.

Δύο λόγια λοιπόν.

Ο Γιάννης Μπουτάρης υπήρξε ο πλέον επιτυχημένος δήμαρχος Θεσσαλονίκης των τελευταίων δεκαετιών.

Η παράταξη του συγκροτήθηκε από τις δημιουργικές δυνάμεις αυτής της πόλης, πέρα από κομματικούς διαχωρισμούς και ταμπέλες, ενώ η θητεία του αποτελεί και σήμερα σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη.

Η συστράτευσή του, ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με την παράταξη μας δείχνει ότι το ενδιαφέρον του για την πορεία του δήμου παραμένει αμείωτο.

Η συμμετοχή του, όπως και ο ίδιος δήλωσε, είναι η αντίδραση του στο πισωγύρισμα που επήλθε την τελευταία τετραετία.

Το προηγούμενο διάστημα διαβάσαμε πολλά που σήμερα λαμβάνουν τις απαντήσεις τους. Διάφοροι επίδοξοι κληρονόμοι, έδωσαν τον μάταιο αγώνα να πείσουν ότι η «Θεσσαλονίκη για Όλους» δεν έχει καμία σχέση με την παρακαταθήκη και το έργο, που ο “κυρ-Γιάννης” μάς άφησε. Άλλοι, δήθεν ακομμάτιστοι, προσπάθησαν να μας «μικρύνουν», παρουσιάζοντάς μας ως κομματικό μαγαζάκι.

Όλα αυτά καταρρίφθηκαν με μια συμβολική αλλά και δυναμική απάντηση.

Τούτο δεν σημαίνει ότι θα μείνουν «άλαλα τα χείλη των ασεβών».

Σήμερα, προσπαθούν να παρουσιάσουν τη συμμετοχή του ως αποτέλεσμα «δυσκολιών» της παράταξης μας.

Γελάνε και οι πέτρες.

Τι να πουν, άλλωστε, ότι ο Μπουτάρης δεν έχει σχέση με τη δημαρχία του, ή ότι κι αυτός είναι κομματικά υποκινούμενος;

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε κι άλλα: από προσπάθειες να μειώσουν το έργο του μέχρι βολές για την προσωπικότητά του.

Όταν αυτά μάλιστα, θα προέρχονται από ανθρώπους που έγιναν «αυτοδιοικητικοί» χάρη στον κυρ-Γιάννη, εκτός από το γέλιο, θα προκαλούν και τη θλίψη για το που οδηγεί η ματαιοδοξία. Αλλά οι Θεσσαλονικείς ξέρουν…

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

#ΘεσσαλονικηΓιαΌλους,, #Spiros_C_Pengas, #Σπύρος_Πέγκας, #Γιάννης_Μπουτάρης, #δημοτικές_εκλογές_Θεσσαλονίκη

Ο πύρινος όλεθρος, οι "εισβολείς" καμικάζι και οι ευθύνες της κυβέρνησης

Άλλοτε με οργή και οδύνη και άλλοτε με περίσκεψη παρακολουθώ αυτές τις μέρες το έγκλημα που τελείται στα πύρινα μέτωπα της χώρας.

Δεν είναι μόνον η τεραστίων διαστάσεων καταστροφή της χλωρίδας και πανίδας, κατατάσσοντας την Ελλάδα στην πρώτη θέση στην Ευρώπη,

ούτε οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και η καταστροφή μνημείων και περιουσιών.

Σε μια προσπάθεια εκλογίκευσης του συναισθήματος, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η κλιματική κρίση πλήττει όλο τον πλανήτη και λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, μεγάλες πυρκαγιές εκδηλώνονται και αλλού, στον Καναδά, στην Αυστραλία, είτε εξαιτίας φυσικών φαινομένων (κεραυνοί), είτε λόγω εμπρησμών.

Όμως δεν είναι έτσι.

Αυτό που περισσότερο εξοργίζει είναι η αντιμετώπισή των συνεπειών της πύρινης λαίλαπας από το κράτος και η κάλυψη της τραγωδίας από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Κυβερνώντες δίχως ίχνος ντροπής και σεβασμού για τις ανθρώπινες απώλειες, για ό,τι συμβαίνει, όπως και δημοσιογράφοι χωρίς αιδώ, λες και απευθύνονται σε αγράμματους, δεν μιλούν οι πρώτοι για τις ευθύνες τους και δεν αναζητούν οι δεύτεροι τα πραγματικά αίτια της ανείπωτης καταστροφής.

Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι το κράτος λειτούργησε καλά και ότι για όλα φταίνε ποιοι άλλοι (😉, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που αψήφησαν τους κινδύνους και χώθηκαν να κρυφτούν σ΄ ένα δάσος για να αποφύγουν τη σύλληψη στην καλύτερη εκδοχή, και στην χειρότερη, ότι οι ίδιοι οι κατατρεγμένοι είναι οι εμπρηστές, χωρίς, όμως, να έχουν σε βάρος τους αποδείξεις, ούτε καν ενδείξεις.

Το μόνο που δεν τόλμησαν να ισχυριστούν οι μηχανισμοί προπαγάνδας είναι ότι οι «εισβολείς» ως σύγχρονοι καμικάζι αυτοπυρπολούνται για να καταστρέψουν την χώρα μας.

Οι κυβερνώντες και τα παπαγαλάκιά τους εφαρμόζουν κατά γράμμα τη θεωρία του αποδιοπομπαίου τράγου, του αδύνατου κρίκου που δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί ακόμη και τον εαυτό του.

Και χρησιμοποιούν για αυτό στερεότυπα
που ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη ρητορική του μίσους εναντίον κατατρεγμένων.

Κουβέντα δεν γίνεται στη δημόσια σφαίρα, στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις,

·         για τις ελλείψεις σε προσωπικό στην Πυροσβεστική και στα Δασαρχεία (ολόκληρη η Δαδιά φυλασσόταν από έναν μόνον άνθρωπο),

·         για την απουσία αντιπυρικών έργων (τα Δασαρχεία έλαβαν φέτος 1.700.000 ευρώ αντί 17.700.000 ευρώ),

·         για τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης να επιμένει στη μη διασφάλιση νόμιμων και ασφαλών διαδρομών, την παραβίαση διεθνών Συνθηκών και ρατσιστικές πολιτικές βίας (άτυπες επαναπροωθήσεις),

·         για τη δράση αυτόκλητων ένοπλων ομάδων δήθεν πολιτοφυλακής στα σύνορα της χώρας, οι οποίες στο όνομα της προστασίας μας από «εισβολείς» σπέρνουν τον τρόμο στην περιοχή, για τους λόγους που οδήγησαν ένα μετανάστη αλβανικής καταγωγής να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρονταν κάποιοι Έλληνες σ΄ αυτόν όταν ήρθε στον τόπο μας.

Κουβέντα δεν γίνεται, κοντολογίς, για τις συνέπειες που έχει η οργανωμένη «πλύση εγκεφάλου», η προπαγάνδα που διαχέεται κυρίως μέσα από τα κανάλια και διεισδύει σε κάθε νοικοκυριό.

Ο μιθριδατισμός με τη συνεχή επανάληψη μηνυμάτων οδηγεί στην αδιαφορία για κάθε τι ανθρώπινο και τελικά στη μετάλλαξη της κοινωνίας, στη μεταμόρφωση του πολίτη σε υπήκοο, αν όχι δούλο.

Κι αυτό τρομάζει.