Και ενώ εξακολουθώ να νιώθω οδύνη για τις συνέπειες του
πύρινου όλεθρου, σεβασμό προς τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, αλλά και με
απασχολεί ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε το όλο θέμα από την κυβέρνηση και τα
κυρίαρχα ΜΜΕ στην χώρα μας - για αυτό και διατύπωσα τις σκέψεις μου σε
προηγούμενη ανάρτησή μου-, επιστρέφω στα του οίκου και εν δήμω…
Το θέμα που κυριαρχεί σήμερα στην επικαιρότητα είναι η
συμμετοχή του κυρ-Γιάννη στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού μας Θεσσαλονίκη για
Όλους με επικεφαλής τον Σπύρο Πέγκα.
Δύο λόγια λοιπόν.
Ο Γιάννης Μπουτάρης υπήρξε ο πλέον επιτυχημένος δήμαρχος
Θεσσαλονίκης των τελευταίων δεκαετιών.
Η παράταξη του συγκροτήθηκε από τις δημιουργικές δυνάμεις
αυτής της πόλης, πέρα από κομματικούς διαχωρισμούς και ταμπέλες, ενώ η θητεία
του αποτελεί και σήμερα σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη.
Η συστράτευσή του, ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με την
παράταξη μας δείχνει ότι το ενδιαφέρον του για την πορεία του δήμου παραμένει
αμείωτο.
Η συμμετοχή του, όπως και ο ίδιος δήλωσε, είναι η αντίδραση
του στο πισωγύρισμα που επήλθε την τελευταία τετραετία.
Το προηγούμενο διάστημα διαβάσαμε πολλά που σήμερα λαμβάνουν
τις απαντήσεις τους. Διάφοροι επίδοξοι κληρονόμοι, έδωσαν τον μάταιο αγώνα να
πείσουν ότι η «Θεσσαλονίκη για Όλους» δεν έχει καμία σχέση με την παρακαταθήκη
και το έργο, που ο “κυρ-Γιάννης” μάς άφησε. Άλλοι, δήθεν ακομμάτιστοι,
προσπάθησαν να μας «μικρύνουν», παρουσιάζοντάς μας ως κομματικό μαγαζάκι.
Όλα αυτά καταρρίφθηκαν με μια συμβολική αλλά και δυναμική
απάντηση.
Τούτο δεν σημαίνει ότι θα μείνουν «άλαλα τα χείλη των
ασεβών».
Σήμερα, προσπαθούν να παρουσιάσουν τη συμμετοχή του ως
αποτέλεσμα «δυσκολιών» της παράταξης μας.
Γελάνε και οι πέτρες.
Τι να πουν, άλλωστε, ότι ο Μπουτάρης δεν έχει σχέση με τη
δημαρχία του, ή ότι κι αυτός είναι κομματικά υποκινούμενος;
Τις επόμενες ημέρες θα δούμε κι άλλα: από προσπάθειες να
μειώσουν το έργο του μέχρι βολές για την προσωπικότητά του.
Όταν αυτά μάλιστα, θα προέρχονται από ανθρώπους που έγιναν
«αυτοδιοικητικοί» χάρη στον κυρ-Γιάννη, εκτός από το γέλιο, θα προκαλούν και τη
θλίψη για το που οδηγεί η ματαιοδοξία. Αλλά οι Θεσσαλονικείς ξέρουν…
ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.
ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.
