Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2023

Συνεντεύξεις

 

Μερικά στιγμιότυπα από την επαγγελματική μου διαδρομη

Γιώργος Παπανδρέου 1986

Λεωνίδας Κύρκος 1992

Ανδρέας Παπανδρέου 1992

Bernardo Bertolucci 1994

Madeleine Petrowitz,
Πρόεδρος Πρασίνων Αυστρίας 1995

Franz Vranitsky,
Καγκελάριος της Αυστρίας, 1995

Αμπντέλ Σαλάμ Αλ Ματζάλι
τ. Πρωθυπουργός της Ιορδανίας, 1996

Mike Dukakis 1997
Κώστας Καραμανλής 1997

Nicholas Berns Πρέσβης των ΗΠΑ 2000



Ivan Kostov, Πρόεδρος της Βουλγαρίας 2001

Ναύαρχος Νίκος Παπάς,
Πλοίαρχος στο "Βέλος" 2001

Romano Prodi,
Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2001

Fausto Bertinotti,
Πρόεδρος Rifondazione Communista 2004

Giuliana Sgrena, ιταλίδα πολεμική ανταποκρίτρια
θύμα απαγωγής στο Ιρακ 2005



Estela De Carlotto, Πρόεδρος Γιαγιάδων της Plaza de Mayo,
Αργεντινή 2007




Αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες και περιοχές κρίσης




Ελ Σαλβαντόρ 1982

Νικαράγουα 1988

Ρουμανία 1989

Βούκοβαρ 1991 

Σλοβενία 1991

Κύπρος 1993

Αλβανία 1997

Ιράκ 1998

Αιγαίο, αεροπλανοφόρο Kearsearge 1999

Κόσοβο 1999

Κόσοβο 1999

Αζερμπαϊτζάν 2001

Λίβανος 2001

Πακιστάν πρόσφυγες από Αφγανιστάν 2001

Ζάκυνθος, πρόσφυγες από Αφγανιστάν 2001
Ιορδανία σύνορα με Ιράκ 2003

Ιράκ 2003


Κόσοβο 2005

Ινδονησία, Τσουνάμι 2005

Ινδονησία, Τσουνάμι 2005

Με τον θρησκευτικό ηγέτη Abu Omar
(για απαγωγές CIA & Guantanamo) 2006

Αργεντινή αναζητώντας ελληνικής καταγωγής
αγνοούμενουςαπό την Χούντα του Βιντέλα 2007

Στη Γάζα κατά τη διαρκεια
βομβαρδισμών των Ισραηλινών 2009




ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΤΟΝ Κ. ΖΕΡΒΑ

 

Ο νυν δήμαρχος Θεσσαλονίκης, σε συνέντευξή του χτες στο ραδιόφωνο του Alpha 9.89, υποστήριξε ότι είναι τρεις οι λόγοι για τους οποίους ζητά την ψήφο των Σαλονικιών.

Ο πρώτος λόγος είναι η δουλειά που έγινε, ο δεύτερος η προετοιμασία για την αλλαγή της εικόνας, ο τρίτος το 2030 θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει αυτόν τον «δημιουργικό κύκλο που εμείς ξεκινήσαμε».

Δεν θα ρωτήσω τον Κ. Ζέρβα «σε ποια δουλειά που έγινε» αναφέρεται. Ούτε τι εννοεί όταν μιλά για «δημιουργικό κύκλο».

Εκτός κι αν εννοεί τα έργα ασφαλτόστρωσης των τελευταίων ημερών σε κεντρικούς δρόμους, τον καλλωπισμό συγκεκριμένων πεζοδρομίων και οδών από όπου θα περάσει ο πρωθυπουργός την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ, ή τη δενδροκτονία που είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί ακόμη περισσότερο το πράσινο στην πόλη που κατέχει το μικρότερο ποσοστό στην Ευρώπη.

Η πλειοψηφία του κόσμου βλέπει και κρίνει. Και είναι αγανακτισμένος, πληγωμένος για ό,τι βιώνει στην καθημερινότητά του.

Θα θέσω, όμως, μερικά ερωτήματα σε αυτούς και σε αυτές που εξακολουθούν να θεωρούν τον νυν δήμαρχο ως την καλύτερη λύση, αλλά και σε αυτούς και σε αυτές που έχουν να «σύρουν» αρκετά κατά του δημάρχου, αλλά δηλώνουν ότι θα τον ψηφίσουν, επειδή πήρε το χρίσμα από τη Νέα Δημοκρατία.

Πράγματι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια προσπάθεια να πετύχει το double μετά τη συντριπτική του νίκη στις εθνικές εκλογές, έχει προσδώσει κομματικό χαρακτήρα στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Για αυτό έδωσε το χρίσμα μεταξύ άλλων και στον Ζέρβα, αδιαφορώντας εάν ο νυν δήμαρχος έχει να παρουσιάσει έργο και εάν είναι ο πλέον κατάλληλος για την επόμενη πενταετία.

Αλλά και εάν με την επιλογή του αυτή ο πρωθυπουργός «πληγώνει» ακόμη περισσότερο το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μιας διοίκησης δηλαδή χωρίς εξαρτήσεις από την κεντρική εξουσία.

Το σημαντικό, όπως φαίνεται για τον Μητσοτάκη, είναι ότι ο Ζέρβας περισσότερο ίσως από τον οποιοδήποτε άλλον στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας, εφαρμόζει κατά γράμμα την κυβερνητική γραμμή.

Υπακούει στις άνωθεν εντολές (βλέπε μετρό, συγκοινωνίες, αρχαία Βενιζέλου, κλπ., κλπ.)

Μέχρι εδώ θα έλεγε κανείς ουδέν το περίεργο -κι ας είναι απαράδεκτο- σε μια χώρα που το πολιτικό της προσωπικό θεωρεί αυτονόητο να βάζει την κομματική πειθαρχία επάνω από το δημόσιο συμφέρον, από το συμφέρον της πόλης, της Θεσσαλονίκης.

Το περίεργο είναι -κάτι που συμβαίνει μόνον σε χώρες τύπου Μπανανίας- ότι ο Ζέρβας, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις που θα δουν το φως της δημοσιότητας τις ερχόμενες μέρες- έχει την υποστήριξη ενός τμήματος του εκλογικού σώματος.

Και το ερώτημα είναι ποιοι και με βάση ποια κριτήρια τον υποστηρίζουν.

Κάποιος θα πει «τα οικονομικά συμφέροντα. Αυτοί που πληρώνουν την πολυδάπανη προεκλογική του εκστρατεία». Άλλος θα πει «η ελίτ της πόλης».

Και αυτοί να είναι, αθροιζόμενοι σίγουρα δεν συγκεντρώνουν το ποσοστό της τάξης του 20-25%.

Το πρόβλημα συνεπώς βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα του κυβερνώντος κόμματος, στη βάση του.

Κάποιοι Νεοδημοκράτες μου λένε: «Έχεις δίκιο για τον Ζέρβα, αλλά τι να κάνουμε. Το κόμμα…».

Ναι, το κόμμα, αλλά... Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά».

Στις εθνικές εκλογές ο πολίτης ψηφίζει με πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια, ή ακόμη με βάση «την τσέπη του», ή αυτόν που θεωρεί, -σωστά ή λάθος δεν έχει σημασία εάν έχει πέσει θύμα της προπαγάνδας- ότι του παρέχει ασφάλεια.

Στις αυτοδιοιηκητικές, όμως, δίνουμε την ψήφο μας σ΄ εκείνον τον υποψήφιο δήμαρχο, που θεωρούμε ότι θα διαχειριστεί καλύτερα την καθημερινότητά μας, που έχει όραμα, γνώσεις, εμπειρία, που έχει δίπλα του ανθρώπους καταξιωμένους, που δεν είναι λαμόγια.

Δίνουμε την ψήφο μας σ΄ εκείνη την παράταξη που θα εργαστεί για να μας απαλλάξει από τους όγκους των σκουπιδιών, που θα καλυτερεύσει τις συγκοινωνίες, που θα εκσυγχρονίσει την πόλη, τη Θεσσαλονίκη μας, που θα μας κάνει να αναπνεύσουμε και να νιώθουμε ωραία στον τόπο μας.

Εσύ, λοιπόν, που ακόμη σκέφτεσαι να ψηφίσεις Ζέρβα, θεωρείς ότι έχει μεγαλύτερη σημασία η καλυτέρευση της δικής σου ποιότητας ζωής; Ή, η υπακοή στο κόμμα;

Απλά πράγματα. Σκέψου το. Think about it! Pensaci! Denken! Pense! לַחשׁוֹב!

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Σπύρο Πέγκα (Spiros C. Pengas)

Το σκίτσο είναι βέβαια του Αρκά.

#δημοτικές_εκλογές_Θεσσαλονίκη, #Κωνσταντίνος_Ζέρβας. #ΘεσσαλονίκηΓιαΌλους,

ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Περπατώντας χτες στο κέντρο της πόλης, κάποια στιγμή δίψασα. Νερό, κάποια δημόσια βρύση; Πουθενά.

Πήγα, λοιπόν, στο πλησιέστερο περίπτερο και αγόρασα ένα πλαστικό μπουκάλι. Μπροστά μου μια κοπέλα έτυχε να αγοράζει κι αυτή νερό. Το γράφω διότι πριν δέκα μέρες, όταν βρισκόμουν σε πόλεις στα τουρκικά παράλια, δημόσιες βρύσες υπήρχαν παντού.

Για να μην πω για το Λονδίνο, όπου όχι μόνο υπάρχουν δημόσιες βρύσες με πόσιμο νερό για το κοινό, αλλά ο δήμος έχει δημιουργήσει μια ηλεκτρονική εφαρμογή ώστε οι πολίτες να μπορούν να εντοπίζουν πού βρίσκεται η κοντινότερη διαθέσιμη βρύση.

Η Θεσσαλονίκη επίσης υπήρξε μια πόλη που στο παρελθόν την χαρακτήριζαν οι δημόσιες βρύσες.

Η Θεσσαλονίκη έχει δώσει αγώνες και αγώνες για το νερό, για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ, για να μην ακριβοπληρώνουμε το υπ. αριθμόν 1 κοινωνικό αγαθό.

Επιστέγασμα παλαιότερων κινητοποιήσεων ήταν το δημοψήφισμα που είχε γίνει την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Μάιο του 2014.

Οι περισσότεροι θυμούμαστε τις κάλπες που είχαν στηθεί έξω από τα εκλογικά τμήματα. Όπως και το συντριπτικό ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση.

Το θέμα βέβαια δεν έχει κλείσει, καθώς η κυβέρνηση, τον περασμένο Μάρτιο, με αφορμή τη σύσταση της Ρυθμιστικής Αρχής Υδάτων, επιχειρεί να επαναφέρει «από το παράθυρο» αυτή τη φορά, το θέμα της ιδιωτικοποίησης.

Και καθώς αναρωτήθηκα γιατί δεν έχουμε δημόσιες βρύσες (υπήρχε μια μόνον μπροστά στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, που δεν ξέρω εάν λειτουργεί), είδα ότι από την 1η Ιουλίου 2021, δηλαδή εδώ και δύο χρόνια, σύμφωνα με τον νόμο 4736/2020 που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία (Ε.Ε. 2019/904), οι δήμοι της Ελλάδας είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση πόσιμου νερού.

Στον δήμο Θεσσαλονίκης, κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.

Μάλιστα, το καλοκαίρι του ‘22, η ΕΥΑΘ, με την συνδρομή του Σωματείου Εργαζομένων, είχε προτείνει να τοποθετήσει βρύσες στη Νέα Παραλία, με σεβασμό στην υπάρχουσα αισθητική και χωρίς κανένα κόστος για τον δήμο μας.

Προσέξτε χωρίς κανένα κόστος.

Και πώς απάντησε ο Κωνσταντίνος Ζέρβας;

Η πρόταση δεν έγινε δεκτή καθώς, όπως είχε αναφέρει εκπρόσωπος του, η τοποθέτηση τους θα γινόταν από ιδιωτική εταιρεία, τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω το θέμα της ιδιωτικοποίησης και των συμφερόντων που εξυπηρετεί ο νυν δήμαρχος.

Ούτε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω σχετικά με τα οφέλη από την εγκατάσταση δημόσιων βρυσών, καθώς είναι αυτονόητο το οικολογικό όφελος (τα πλαστικά μπουκαλάκια είναι μεγάλος βραχνάς για το περιβάλλον) και το οικονομικό όφελος (το νερό στα πλαστικά είναι 2000 φορές ακριβότερο από το δημόσιο νερό).

Απλά θα πω ότι άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε, χωρίς να υπάρξει κάποια εξέλιξη, ότι και σε αυτό τον τομέα η πόλη έχει μείνει πίσω.

Κάποιες φορές, για να ανοιχτείς στο μέλλον, πρέπει να διδαχθείς από το παρελθόν σου.

Για να μην πούμε το νερό νεράκι και χωρίς πλαστικό μπουκαλάκι.

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ. Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Spiros C. Pengas.

#δημόσιες_βρύσες_Θεσσαλονίκη, #ιδιωτικοποίηση_ΕΥΑΘ,

#δήμος_Θεσσαλονίκης, #ΘεσσαλονίκηΓιαΌλους, #SprirosCPengas,