Περπατώντας χτες στο κέντρο της πόλης, κάποια στιγμή δίψασα. Νερό, κάποια δημόσια βρύση; Πουθενά.
Πήγα, λοιπόν, στο πλησιέστερο περίπτερο και αγόρασα ένα πλαστικό μπουκάλι. Μπροστά μου μια κοπέλα έτυχε να αγοράζει κι αυτή νερό. Το γράφω διότι πριν δέκα μέρες, όταν βρισκόμουν σε πόλεις στα τουρκικά παράλια, δημόσιες βρύσες υπήρχαν παντού.
Για να μην πω για το Λονδίνο, όπου όχι μόνο υπάρχουν δημόσιες βρύσες με πόσιμο νερό για το κοινό, αλλά ο δήμος έχει δημιουργήσει μια ηλεκτρονική εφαρμογή ώστε οι πολίτες να μπορούν να εντοπίζουν πού βρίσκεται η κοντινότερη διαθέσιμη βρύση.
Η Θεσσαλονίκη επίσης υπήρξε μια πόλη που στο παρελθόν την χαρακτήριζαν οι δημόσιες βρύσες.
Η Θεσσαλονίκη έχει δώσει αγώνες και αγώνες για το νερό, για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ, για να μην ακριβοπληρώνουμε το υπ. αριθμόν 1 κοινωνικό αγαθό.
Επιστέγασμα παλαιότερων κινητοποιήσεων ήταν το δημοψήφισμα που είχε γίνει την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Μάιο του 2014.
Οι περισσότεροι θυμούμαστε τις κάλπες που είχαν στηθεί έξω από τα εκλογικά τμήματα. Όπως και το συντριπτικό ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση.
Το θέμα βέβαια δεν έχει κλείσει, καθώς η κυβέρνηση, τον περασμένο Μάρτιο, με αφορμή τη σύσταση της Ρυθμιστικής Αρχής Υδάτων, επιχειρεί να επαναφέρει «από το παράθυρο» αυτή τη φορά, το θέμα της ιδιωτικοποίησης.
Και καθώς αναρωτήθηκα γιατί δεν έχουμε δημόσιες βρύσες (υπήρχε μια μόνον μπροστά στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, που δεν ξέρω εάν λειτουργεί), είδα ότι από την 1η Ιουλίου 2021, δηλαδή εδώ και δύο χρόνια, σύμφωνα με τον νόμο 4736/2020 που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία (Ε.Ε. 2019/904), οι δήμοι της Ελλάδας είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση πόσιμου νερού.
Στον δήμο Θεσσαλονίκης, κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.
Μάλιστα, το καλοκαίρι του ‘22, η ΕΥΑΘ, με την συνδρομή του Σωματείου Εργαζομένων, είχε προτείνει να τοποθετήσει βρύσες στη Νέα Παραλία, με σεβασμό στην υπάρχουσα αισθητική και χωρίς κανένα κόστος για τον δήμο μας.
Προσέξτε χωρίς κανένα κόστος.
Και πώς απάντησε ο Κωνσταντίνος Ζέρβας;
Η πρόταση δεν έγινε δεκτή καθώς, όπως είχε αναφέρει εκπρόσωπος του, η τοποθέτηση τους θα γινόταν από ιδιωτική εταιρεία, τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω το θέμα της ιδιωτικοποίησης και των συμφερόντων που εξυπηρετεί ο νυν δήμαρχος.
Ούτε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω σχετικά με τα οφέλη από την εγκατάσταση δημόσιων βρυσών, καθώς είναι αυτονόητο το οικολογικό όφελος (τα πλαστικά μπουκαλάκια είναι μεγάλος βραχνάς για το περιβάλλον) και το οικονομικό όφελος (το νερό στα πλαστικά είναι 2000 φορές ακριβότερο από το δημόσιο νερό).
Απλά θα πω ότι άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε, χωρίς να υπάρξει κάποια εξέλιξη, ότι και σε αυτό τον τομέα η πόλη έχει μείνει πίσω.
Κάποιες φορές, για να ανοιχτείς στο μέλλον, πρέπει να διδαχθείς από το παρελθόν σου.
Για να μην πούμε το νερό νεράκι και χωρίς πλαστικό μπουκαλάκι.
ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.
ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ. Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Spiros C. Pengas.
#δημόσιες_βρύσες_Θεσσαλονίκη, #ιδιωτικοποίηση_ΕΥΑΘ,
#δήμος_Θεσσαλονίκης, #ΘεσσαλονίκηΓιαΌλους, #SprirosCPengas,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου