Δίνουμε τη μάχη για την Θεσσαλονίκη, γιατί η Πόλη είμαστε εμείς! Θεσσαλο...

Συνέντευξη με Φάνη Γρηγοριάδη και Αναστασία Τελιανίδου μέσα από τη συχνό...

Συνεντεύξεις

 

Μερικά στιγμιότυπα από την επαγγελματική μου διαδρομη

Γιώργος Παπανδρέου 1986

Λεωνίδας Κύρκος 1992

Ανδρέας Παπανδρέου 1992

Bernardo Bertolucci 1994

Madeleine Petrowitz,
Πρόεδρος Πρασίνων Αυστρίας 1995

Franz Vranitsky,
Καγκελάριος της Αυστρίας, 1995

Αμπντέλ Σαλάμ Αλ Ματζάλι
τ. Πρωθυπουργός της Ιορδανίας, 1996

Mike Dukakis 1997

Κώστας Καραμανλής 1997

Nicholas Berns Πρέσβης των ΗΠΑ 2000

Ivan Kostov, Πρόεδρος της Βουλγαρίας 2001

Ναύαρχος Νίκος Παπάς,
Πλοίαρχος στο "Βέλος" 2001

Romano Prodi,
Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2001

Fausto Bertinotti,
Πρόεδρος Rifondazione Communista 2004

Giuliana Sgrena, ιταλίδα πολεμική ανταποκρίτρια
θύμα απαγωγής στο Ιρακ 2005

Estela De Carlotto, Πρόεδρος Γιαγιάδων της Plaza de Mayo,
Αργεντινή 2007

Αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες και περιοχές κρίσης

Ελ Σαλβαντόρ 1982

Νικαράγουα 1988

Ρουμανία 1989

Βούκοβαρ 1991 

Σλοβενία 1991

Κύπρος 1993

Αλβανία 1997

Ιράκ 1998

Αιγαίο, αεροπλανοφόρο Kearsearge 1999

Κόσοβο 1999

Κόσοβο 1999

Αζερμπαϊτζάν 2001

Λίβανος 2001

Πακιστάν πρόσφυγες από Αφγανιστάν 2001

Ζάκυνθος, πρόσφυγες από Αφγανιστάν 2001

Ιορδανία σύνορα με Ιράκ 2003

Ιράκ 2003

Κόσοβο 2005

Ινδονησία, Τσουνάμι 2005

Ινδονησία, Τσουνάμι 2005

Με τον θρησκευτικό ηγέτη Abu Omar
(για απαγωγές CIA & Guantanamo) 2006

Αργεντινή αναζητώντας ελληνικής καταγωγής
αγνοούμενουςαπό την Χούντα του Βιντέλα 2007

Στη Γάζα κατά τη διαρκεια
βομβαρδισμών των Ισραηλινών 2009

ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΤΟΝ Κ. ΖΕΡΒΑ

 

Ο νυν δήμαρχος Θεσσαλονίκης, σε συνέντευξή του χτες στο ραδιόφωνο του Alpha 9.89, υποστήριξε ότι είναι τρεις οι λόγοι για τους οποίους ζητά την ψήφο των Σαλονικιών.

Ο πρώτος λόγος είναι η δουλειά που έγινε, ο δεύτερος η προετοιμασία για την αλλαγή της εικόνας, ο τρίτος το 2030 θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει αυτόν τον «δημιουργικό κύκλο που εμείς ξεκινήσαμε».

Δεν θα ρωτήσω τον Κ. Ζέρβα «σε ποια δουλειά που έγινε» αναφέρεται. Ούτε τι εννοεί όταν μιλά για «δημιουργικό κύκλο».

Εκτός κι αν εννοεί τα έργα ασφαλτόστρωσης των τελευταίων ημερών σε κεντρικούς δρόμους, τον καλλωπισμό συγκεκριμένων πεζοδρομίων και οδών από όπου θα περάσει ο πρωθυπουργός την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ, ή τη δενδροκτονία που είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί ακόμη περισσότερο το πράσινο στην πόλη που κατέχει το μικρότερο ποσοστό στην Ευρώπη.

Η πλειοψηφία του κόσμου βλέπει και κρίνει. Και είναι αγανακτισμένος, πληγωμένος για ό,τι βιώνει στην καθημερινότητά του.

Θα θέσω, όμως, μερικά ερωτήματα σε αυτούς και σε αυτές που εξακολουθούν να θεωρούν τον νυν δήμαρχο ως την καλύτερη λύση, αλλά και σε αυτούς και σε αυτές που έχουν να «σύρουν» αρκετά κατά του δημάρχου, αλλά δηλώνουν ότι θα τον ψηφίσουν, επειδή πήρε το χρίσμα από τη Νέα Δημοκρατία.

Πράγματι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια προσπάθεια να πετύχει το double μετά τη συντριπτική του νίκη στις εθνικές εκλογές, έχει προσδώσει κομματικό χαρακτήρα στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Για αυτό έδωσε το χρίσμα μεταξύ άλλων και στον Ζέρβα, αδιαφορώντας εάν ο νυν δήμαρχος έχει να παρουσιάσει έργο και εάν είναι ο πλέον κατάλληλος για την επόμενη πενταετία.

Αλλά και εάν με την επιλογή του αυτή ο πρωθυπουργός «πληγώνει» ακόμη περισσότερο το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μιας διοίκησης δηλαδή χωρίς εξαρτήσεις από την κεντρική εξουσία.

Το σημαντικό, όπως φαίνεται για τον Μητσοτάκη, είναι ότι ο Ζέρβας περισσότερο ίσως από τον οποιοδήποτε άλλον στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας, εφαρμόζει κατά γράμμα την κυβερνητική γραμμή.

Υπακούει στις άνωθεν εντολές (βλέπε μετρό, συγκοινωνίες, αρχαία Βενιζέλου, κλπ., κλπ.)

Μέχρι εδώ θα έλεγε κανείς ουδέν το περίεργο -κι ας είναι απαράδεκτο- σε μια χώρα που το πολιτικό της προσωπικό θεωρεί αυτονόητο να βάζει την κομματική πειθαρχία επάνω από το δημόσιο συμφέρον, από το συμφέρον της πόλης, της Θεσσαλονίκης.

Το περίεργο είναι -κάτι που συμβαίνει μόνον σε χώρες τύπου Μπανανίας- ότι ο Ζέρβας, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις που θα δουν το φως της δημοσιότητας τις ερχόμενες μέρες- έχει την υποστήριξη ενός τμήματος του εκλογικού σώματος.

Και το ερώτημα είναι ποιοι και με βάση ποια κριτήρια τον υποστηρίζουν.

Κάποιος θα πει «τα οικονομικά συμφέροντα. Αυτοί που πληρώνουν την πολυδάπανη προεκλογική του εκστρατεία». Άλλος θα πει «η ελίτ της πόλης».

Και αυτοί να είναι, αθροιζόμενοι σίγουρα δεν συγκεντρώνουν το ποσοστό της τάξης του 20-25%.

Το πρόβλημα συνεπώς βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα του κυβερνώντος κόμματος, στη βάση του.

Κάποιοι Νεοδημοκράτες μου λένε: «Έχεις δίκιο για τον Ζέρβα, αλλά τι να κάνουμε. Το κόμμα…».

Ναι, το κόμμα, αλλά... Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά».

Στις εθνικές εκλογές ο πολίτης ψηφίζει με πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια, ή ακόμη με βάση «την τσέπη του», ή αυτόν που θεωρεί, -σωστά ή λάθος δεν έχει σημασία εάν έχει πέσει θύμα της προπαγάνδας- ότι του παρέχει ασφάλεια.

Στις αυτοδιοιηκητικές, όμως, δίνουμε την ψήφο μας σ΄ εκείνον τον υποψήφιο δήμαρχο, που θεωρούμε ότι θα διαχειριστεί καλύτερα την καθημερινότητά μας, που έχει όραμα, γνώσεις, εμπειρία, που έχει δίπλα του ανθρώπους καταξιωμένους, που δεν είναι λαμόγια.

Δίνουμε την ψήφο μας σ΄ εκείνη την παράταξη που θα εργαστεί για να μας απαλλάξει από τους όγκους των σκουπιδιών, που θα καλυτερεύσει τις συγκοινωνίες, που θα εκσυγχρονίσει την πόλη, τη Θεσσαλονίκη μας, που θα μας κάνει να αναπνεύσουμε και να νιώθουμε ωραία στον τόπο μας.

Εσύ, λοιπόν, που ακόμη σκέφτεσαι να ψηφίσεις Ζέρβα, θεωρείς ότι έχει μεγαλύτερη σημασία η καλυτέρευση της δικής σου ποιότητας ζωής; Ή, η υπακοή στο κόμμα;

Απλά πράγματα. Σκέψου το. Think about it! Pensaci! Denken! Pense! לַחשׁוֹב!

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Σπύρο Πέγκα (Spiros C. Pengas)

Το σκίτσο είναι βέβαια του Αρκά.

#δημοτικές_εκλογές_Θεσσαλονίκη, #Κωνσταντίνος_Ζέρβας. #ΘεσσαλονίκηΓιαΌλους,

ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Περπατώντας χτες στο κέντρο της πόλης, κάποια στιγμή δίψασα. Νερό, κάποια δημόσια βρύση; Πουθενά.

Πήγα, λοιπόν, στο πλησιέστερο περίπτερο και αγόρασα ένα πλαστικό μπουκάλι. Μπροστά μου μια κοπέλα έτυχε να αγοράζει κι αυτή νερό. Το γράφω διότι πριν δέκα μέρες, όταν βρισκόμουν σε πόλεις στα τουρκικά παράλια, δημόσιες βρύσες υπήρχαν παντού.

Για να μην πω για το Λονδίνο, όπου όχι μόνο υπάρχουν δημόσιες βρύσες με πόσιμο νερό για το κοινό, αλλά ο δήμος έχει δημιουργήσει μια ηλεκτρονική εφαρμογή ώστε οι πολίτες να μπορούν να εντοπίζουν πού βρίσκεται η κοντινότερη διαθέσιμη βρύση.

Η Θεσσαλονίκη επίσης υπήρξε μια πόλη που στο παρελθόν την χαρακτήριζαν οι δημόσιες βρύσες.

Η Θεσσαλονίκη έχει δώσει αγώνες και αγώνες για το νερό, για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ, για να μην ακριβοπληρώνουμε το υπ. αριθμόν 1 κοινωνικό αγαθό.

Επιστέγασμα παλαιότερων κινητοποιήσεων ήταν το δημοψήφισμα που είχε γίνει την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Μάιο του 2014.

Οι περισσότεροι θυμούμαστε τις κάλπες που είχαν στηθεί έξω από τα εκλογικά τμήματα. Όπως και το συντριπτικό ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση.

Το θέμα βέβαια δεν έχει κλείσει, καθώς η κυβέρνηση, τον περασμένο Μάρτιο, με αφορμή τη σύσταση της Ρυθμιστικής Αρχής Υδάτων, επιχειρεί να επαναφέρει «από το παράθυρο» αυτή τη φορά, το θέμα της ιδιωτικοποίησης.

Και καθώς αναρωτήθηκα γιατί δεν έχουμε δημόσιες βρύσες (υπήρχε μια μόνον μπροστά στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, που δεν ξέρω εάν λειτουργεί), είδα ότι από την 1η Ιουλίου 2021, δηλαδή εδώ και δύο χρόνια, σύμφωνα με τον νόμο 4736/2020 που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία (Ε.Ε. 2019/904), οι δήμοι της Ελλάδας είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν κοινόχρηστες βρύσες προς δωρεάν διάθεση πόσιμου νερού.

Στον δήμο Θεσσαλονίκης, κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.

Μάλιστα, το καλοκαίρι του ‘22, η ΕΥΑΘ, με την συνδρομή του Σωματείου Εργαζομένων, είχε προτείνει να τοποθετήσει βρύσες στη Νέα Παραλία, με σεβασμό στην υπάρχουσα αισθητική και χωρίς κανένα κόστος για τον δήμο μας.

Προσέξτε χωρίς κανένα κόστος.

Και πώς απάντησε ο Κωνσταντίνος Ζέρβας;

Η πρόταση δεν έγινε δεκτή καθώς, όπως είχε αναφέρει εκπρόσωπος του, η τοποθέτηση τους θα γινόταν από ιδιωτική εταιρεία, τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω το θέμα της ιδιωτικοποίησης και των συμφερόντων που εξυπηρετεί ο νυν δήμαρχος.

Ούτε χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω σχετικά με τα οφέλη από την εγκατάσταση δημόσιων βρυσών, καθώς είναι αυτονόητο το οικολογικό όφελος (τα πλαστικά μπουκαλάκια είναι μεγάλος βραχνάς για το περιβάλλον) και το οικονομικό όφελος (το νερό στα πλαστικά είναι 2000 φορές ακριβότερο από το δημόσιο νερό).

Απλά θα πω ότι άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε, χωρίς να υπάρξει κάποια εξέλιξη, ότι και σε αυτό τον τομέα η πόλη έχει μείνει πίσω.

Κάποιες φορές, για να ανοιχτείς στο μέλλον, πρέπει να διδαχθείς από το παρελθόν σου.

Για να μην πούμε το νερό νεράκι και χωρίς πλαστικό μπουκαλάκι.

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ. Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Spiros C. Pengas.

#δημόσιες_βρύσες_Θεσσαλονίκη, #ιδιωτικοποίηση_ΕΥΑΘ,

#δήμος_Θεσσαλονίκης, #ΘεσσαλονίκηΓιαΌλους, #SprirosCPengas,

44 και μία ημέρες μέχρι τις εκλογές

Και ενώ εξακολουθώ να νιώθω οδύνη για τις συνέπειες του πύρινου όλεθρου, σεβασμό προς τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, αλλά και με απασχολεί ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε το όλο θέμα από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην χώρα μας - για αυτό και διατύπωσα τις σκέψεις μου σε προηγούμενη ανάρτησή μου-, επιστρέφω στα του οίκου και εν δήμω…
Το θέμα που κυριαρχεί σήμερα στην επικαιρότητα είναι η συμμετοχή του κυρ-Γιάννη στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού μας Θεσσαλονίκη για Όλους με επικεφαλής τον Σπύρο Πέγκα.

Δύο λόγια λοιπόν.

Ο Γιάννης Μπουτάρης υπήρξε ο πλέον επιτυχημένος δήμαρχος Θεσσαλονίκης των τελευταίων δεκαετιών.

Η παράταξη του συγκροτήθηκε από τις δημιουργικές δυνάμεις αυτής της πόλης, πέρα από κομματικούς διαχωρισμούς και ταμπέλες, ενώ η θητεία του αποτελεί και σήμερα σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη.

Η συστράτευσή του, ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με την παράταξη μας δείχνει ότι το ενδιαφέρον του για την πορεία του δήμου παραμένει αμείωτο.

Η συμμετοχή του, όπως και ο ίδιος δήλωσε, είναι η αντίδραση του στο πισωγύρισμα που επήλθε την τελευταία τετραετία.

Το προηγούμενο διάστημα διαβάσαμε πολλά που σήμερα λαμβάνουν τις απαντήσεις τους. Διάφοροι επίδοξοι κληρονόμοι, έδωσαν τον μάταιο αγώνα να πείσουν ότι η «Θεσσαλονίκη για Όλους» δεν έχει καμία σχέση με την παρακαταθήκη και το έργο, που ο “κυρ-Γιάννης” μάς άφησε. Άλλοι, δήθεν ακομμάτιστοι, προσπάθησαν να μας «μικρύνουν», παρουσιάζοντάς μας ως κομματικό μαγαζάκι.

Όλα αυτά καταρρίφθηκαν με μια συμβολική αλλά και δυναμική απάντηση.

Τούτο δεν σημαίνει ότι θα μείνουν «άλαλα τα χείλη των ασεβών».

Σήμερα, προσπαθούν να παρουσιάσουν τη συμμετοχή του ως αποτέλεσμα «δυσκολιών» της παράταξης μας.

Γελάνε και οι πέτρες.

Τι να πουν, άλλωστε, ότι ο Μπουτάρης δεν έχει σχέση με τη δημαρχία του, ή ότι κι αυτός είναι κομματικά υποκινούμενος;

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε κι άλλα: από προσπάθειες να μειώσουν το έργο του μέχρι βολές για την προσωπικότητά του.

Όταν αυτά μάλιστα, θα προέρχονται από ανθρώπους που έγιναν «αυτοδιοικητικοί» χάρη στον κυρ-Γιάννη, εκτός από το γέλιο, θα προκαλούν και τη θλίψη για το που οδηγεί η ματαιοδοξία. Αλλά οι Θεσσαλονικείς ξέρουν…

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΟΛΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

#ΘεσσαλονικηΓιαΌλους,, #Spiros_C_Pengas, #Σπύρος_Πέγκας, #Γιάννης_Μπουτάρης, #δημοτικές_εκλογές_Θεσσαλονίκη

Ο πύρινος όλεθρος, οι "εισβολείς" καμικάζι και οι ευθύνες της κυβέρνησης

Άλλοτε με οργή και οδύνη και άλλοτε με περίσκεψη παρακολουθώ αυτές τις μέρες το έγκλημα που τελείται στα πύρινα μέτωπα της χώρας.

Δεν είναι μόνον η τεραστίων διαστάσεων καταστροφή της χλωρίδας και πανίδας, κατατάσσοντας την Ελλάδα στην πρώτη θέση στην Ευρώπη,

ούτε οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και η καταστροφή μνημείων και περιουσιών.

Σε μια προσπάθεια εκλογίκευσης του συναισθήματος, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι η κλιματική κρίση πλήττει όλο τον πλανήτη και λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας, μεγάλες πυρκαγιές εκδηλώνονται και αλλού, στον Καναδά, στην Αυστραλία, είτε εξαιτίας φυσικών φαινομένων (κεραυνοί), είτε λόγω εμπρησμών.

Όμως δεν είναι έτσι.

Αυτό που περισσότερο εξοργίζει είναι η αντιμετώπισή των συνεπειών της πύρινης λαίλαπας από το κράτος και η κάλυψη της τραγωδίας από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Κυβερνώντες δίχως ίχνος ντροπής και σεβασμού για τις ανθρώπινες απώλειες, για ό,τι συμβαίνει, όπως και δημοσιογράφοι χωρίς αιδώ, λες και απευθύνονται σε αγράμματους, δεν μιλούν οι πρώτοι για τις ευθύνες τους και δεν αναζητούν οι δεύτεροι τα πραγματικά αίτια της ανείπωτης καταστροφής.

Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι το κράτος λειτούργησε καλά και ότι για όλα φταίνε ποιοι άλλοι (😉, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που αψήφησαν τους κινδύνους και χώθηκαν να κρυφτούν σ΄ ένα δάσος για να αποφύγουν τη σύλληψη στην καλύτερη εκδοχή, και στην χειρότερη, ότι οι ίδιοι οι κατατρεγμένοι είναι οι εμπρηστές, χωρίς, όμως, να έχουν σε βάρος τους αποδείξεις, ούτε καν ενδείξεις.

Το μόνο που δεν τόλμησαν να ισχυριστούν οι μηχανισμοί προπαγάνδας είναι ότι οι «εισβολείς» ως σύγχρονοι καμικάζι αυτοπυρπολούνται για να καταστρέψουν την χώρα μας.

Οι κυβερνώντες και τα παπαγαλάκιά τους εφαρμόζουν κατά γράμμα τη θεωρία του αποδιοπομπαίου τράγου, του αδύνατου κρίκου που δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί ακόμη και τον εαυτό του.

Και χρησιμοποιούν για αυτό στερεότυπα
που ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη ρητορική του μίσους εναντίον κατατρεγμένων.

Κουβέντα δεν γίνεται στη δημόσια σφαίρα, στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις,

·         για τις ελλείψεις σε προσωπικό στην Πυροσβεστική και στα Δασαρχεία (ολόκληρη η Δαδιά φυλασσόταν από έναν μόνον άνθρωπο),

·         για την απουσία αντιπυρικών έργων (τα Δασαρχεία έλαβαν φέτος 1.700.000 ευρώ αντί 17.700.000 ευρώ),

·         για τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης να επιμένει στη μη διασφάλιση νόμιμων και ασφαλών διαδρομών, την παραβίαση διεθνών Συνθηκών και ρατσιστικές πολιτικές βίας (άτυπες επαναπροωθήσεις),

·         για τη δράση αυτόκλητων ένοπλων ομάδων δήθεν πολιτοφυλακής στα σύνορα της χώρας, οι οποίες στο όνομα της προστασίας μας από «εισβολείς» σπέρνουν τον τρόμο στην περιοχή, για τους λόγους που οδήγησαν ένα μετανάστη αλβανικής καταγωγής να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρονταν κάποιοι Έλληνες σ΄ αυτόν όταν ήρθε στον τόπο μας.

Κουβέντα δεν γίνεται, κοντολογίς, για τις συνέπειες που έχει η οργανωμένη «πλύση εγκεφάλου», η προπαγάνδα που διαχέεται κυρίως μέσα από τα κανάλια και διεισδύει σε κάθε νοικοκυριό.

Ο μιθριδατισμός με τη συνεχή επανάληψη μηνυμάτων οδηγεί στην αδιαφορία για κάθε τι ανθρώπινο και τελικά στη μετάλλαξη της κοινωνίας, στη μεταμόρφωση του πολίτη σε υπήκοο, αν όχι δούλο.

Κι αυτό τρομάζει.